Gisteravond na de 24 Uurs race kregen Olaf en Marjolein een cheque overhandigd van 12.000 euro. De Rotary Monnickendam heeft dit geld met een actie bijeen weten te vergaren. Rinus Ostermann en Hans Künsel waren met hun echtgenotes aan boord gekomen om de jongeren te feliciteren en overhandigden namens de Rotary Monnickendam een hele grote cheque.
Dit is een fantatisch bedrag waarmee we weer vele jongeren kunnen meenemen op de Live Your Dream. Rotary Monnickendam: enorm bedankt
Als ik dit schrijf, kan ik terug kijken op een geweldige 24uurs race. we hebben heerlijk gevaren en het weer is uiteindelijk geweldig geweest. De jongeren hebben het fantastisch gedaan en de Leef Je Droom 2 heeft een geweldige prestatie neergezet.
Voor de race werden er al een paar dagen weerwaarschuwingen gegeven. Dit geeft altijd een onderbuik gevoel. Veel wind wil je niet. Zeker als je alleen maar met weinig wind hebt kunnen trainen. Zeker spannend om dat de Leef Je Droom 2 voor het eerst met de Coschippers alleen de race zouden gaan varen. Uiteindelijk hebben we wel harde wind gehad, maar is het niet lang extreem geweest. Na de start op weg naar Hoorn zijn we onder de staart van een dikke bui door gevaren. De wind nam toe tot begin 7, maar voor het grote deel hebben we windkracht 5 met uitschieters naar 6 gehad. Dit is een pittige maar prachtige zeilwind waar de Live Your Dream Fantastisch bij loopt. Dit is ook terug te vinden in de mijlen die we hebben afgelegd.
Na een training van 4 dagen heb je een hoop geleerd, maar weet je als jongere nog steeds niet wat je moet verwachten van de 24uurs. Zeker omdat we niet veel wind hebben gehad tijdens de training hebben we wel veel kunnen oefenen. Dit was goed te merken. Het hijsen en strijken van de zeilen, overstag gaan, stormrondje, omgaan met lijnen, vastmaken van de stootwillen, werpen van de landvasten en vastmaken, etc. heel veel is er geoefend, maar dan is er die race. Als er dan in eens veel wind staat, verandert het beeld heel snel. Van in de korte broek naar zeilpak, laarzen, zwemvest, en vooral; Er staat veel meer kracht op alles. Dit is dus werken!
De bemanning heeft het goed gedaan. niet alleen op het gebied van zeilen, maar er werd ook goed voor elkaar gezorgd. Naast het zeilen is dit een zeer belangrijke taak omdat we het als team moeten doen. Het was mooi om te zien dat er in de afgelopen week een team is ontstaan. Dit gaat verder dan het zorgen voor elkaar. Er trekken altijd mensen naar elkaar toe en dan komen er toch verhalen naar boven. Dit gaat over koetjes en kalfjes, maar ook over dat wat je hebt en hoe je daar mee omgaat..
Heel trots ben ik op de Co schippers Iris, Marcel en Rick. Ze hebben voor het eerst de 24uurs zelfstandig gevaren. Dit was voor iedereen erg spannend. Voor de jongeren, omdat dit de eerste keer is dat je zelf al je beslissingen moet nemen en voor mij omdat je niet wilt dat er iets gebeurt. Door de contactmomenten via de marifoon kwam er steeds meer vertrouwen. Ze namen de goede beslissingen en uiteindelijk is er een geweldige afstand gevaren van 123 mijl.
Nu zijn we aan het schoonmaken en over een uur gaat iedereen van boord. Wij varen naar Lelystad, de race is voorbij.
Wij gaan nu eerst uitrusten en ons nu opmaken voor de Hiswa te Water in IJmuiden.
Iris, Marcel, Rick, Wouter, Jet, Pam en Myrthe. Dank jullie wel. Ik heb van jullie genoten en hoop jullie nog vaak te zien of te spreken.
Zeilersgroet, Olaf (schipper LJD)
Voor de 24uurs race is dat einde nu gekomen. We hebben gisteren nog een behoorlijk aantal mijlen gemaakt op het IJsselmeer, maar dat kostte ons wel net 18 minuten ‘te’ lang. Om 19.18 uur zeilden wij over de finish. De strafminuten die we kregen voor het ‘te laat’ aankomen, werden gecompenseerd door de tijd die we door de sluis van Enkhuizen voeren.
Uiteindelijk hebben we een goede 176 mijl gevaren, en voor mijn derde keer dat ik deze race voer, hebben we veruit de meeste mijlen gemaakt. Eerdere jaren werden we eenmaal gediskwalificeerd, en andere maal hadden we 127 mijl. Met de prestatie ben ik dus erg blij. Helemaal omdat we het heel goed hebben gedaan als een team. Ik vond het geweldig om te zien hoe de nieuwe bemanning -gegeven, het waren alleen maar vrouwen- kon groeien in hun doen en laten op de boot. Vandaag, zondag, hebben we de boot schoongemaakt en alvast zeilklaar gemaakt zodat Marjolein en Olaf naar Lelystad terug kunnen, en ik vond het heel leuk om te zien hoe ik niets meer hoefde te vertellen over welke vallen en schoten waar moeten en hoe ze geprepareerd moeten worden.
En dan is dit dus het einde. Ik neem afscheid van mijn team en schipper en van jullie, die dit lezen.
Wellicht tot een volgende keer,
groeten,
Wouter
De allerallerallerlaatste dag, het is nu 2 uur en de week zit er alweer op. Het is allemaal heel erg snel gegaan en ik heb ook onwijs veel geleerd en meegemaakt. Dit is niet te beschrijven in een blog of te zien op foto’s of te vertellen. Het was gewoon heel erg gaaf.
Toen we gisteren aankwamen in Medemblik stonden familie en vrienden van de 24-uurs vaarders al te wachten op de kant. De muziek werd luider naarmate we dichterbij kwamen, het was een leuk welkomstfeestje in Medemblik! We hebben nog lekker gegeten bij Meneer Rosario, en toen we eenmaal in onze hut lagen was het echt 1,2,.. snurk.
Vanochtend om 10 uur was de prijsuitreiking, we hebben in totaal 176 mijl gevaren. Helaas niet in de prijzen gevallen (nee ik heb niet Myrthe’s blog gelezen) Vanochtend de boot geschrobd, was erg leuk en nat. Net voor de laatste keer de boot zeilklaar gemaakt. Alleen ga ik dit keer niet meer mee, mooie afsluiting!
Misschien tot volgende keer, zeg nooit nooit!
Oh trouwens, olaf ligt hier met een halfopen mond te slapen op de bank
heel charmant, zucht..
Groetjes Pam
Gisternacht heb ik mijn laatste blog geschreven, dus nog even over de 24-uursrace.
Rond 10 uur ‘s ochtends samen met Harriët en Olaf, namen we de wacht over van de anderen. De windkracht was heviger geworden en af en toe ook regen, dus weer lekker de zeilpakken aan. Ik heb nog een aantal rakken gestuurd met een gemiddelde snelheid van 9 knopen. Het laatste stuk naar de finish werd een stuk drukker en bij Olaf kwam de winnaarsmentaliteit naar boven, dus werden er nog een aantal boten ingehaald. Na de finish hebben we de zeilen gestreken en zijn we de haven van Medemblik ingevaren. Op de wal stonden ouders en vrienden te wachten. Het was één grote kudde aan boten, waar tussen we een plekje moesten vinden om aan te meren.
Ouders, vrienden en sponsoren kwamen aan boord om een borrel te drinken en te horen hoe het ons was vergaan tijdens de race. Door de Rotaryclub Monnickendam werd een cheque aangeboden aan de stichting Leef je Droom. Dankzij deze sponsoren krijgen andere jongeren net zoals ik de mogelijkheid om mee te zeilen met de Leef je Droom.
‘s Avonds zijn we met de ouders uiteten gegaan en daarna gelijk naar bed.
Vanochtend de prijsuitreiking, helaas niks gewonnen, maar wel 176 mijl gevaren.
Daarna hebben we met z’n allen de boot schoon gemaakt en nu zitten we aan de lunch voordat iedereen naar huis gaat en Olaf en Marjolein weer naar Lelystad terug varen.
Ik heb er super veel van genoten en ik hoop nog eens vaker mee te kunnen gaan (misschien Noorwegen volgend jaar).
groetjes Myrthe
De dag is aangebroken, de zon kwam op en ik zat aan bakboordzijde te wachten tot mn dienst erop zat. De 24 uurs race is in volle gang. We hebben een waanzinnig goede start gemaakt en de snelheid heeft er flink ingezeten. Het is de bedoeling dat je zoveel mogelijk mijlen maakt in zo’n kort mogelijke tijd. De afstanden die je mag varen staan in de spelregels. Van boei 1 naar boei 2 is een rak. Je mag een rak maar 2 keer varen. Zo moet je dus allemaal rondjes varen in hetzelfde meer (ik vind het een beetje raar voor een race maargoed) We zijn onderverdeeld in ploegen, die elkaar om de 4 uur aflossen.
Ik heb vannacht samen met wouter van 19.00 tot 2.00 doorgevaren, eventjes geslapen en daarna van 6.00 tot 12.00 weer een wacht gedraaid. Ik heb echt als een blok geslapen, door alle herrie van de mast en het aantrekken van de schoten heen. Geloof me dat is echt niet niets 
Op het markermeer was het erg koud en donker, maar het heeft ook z’n charmes. Toen de avond viel was de horizon bezaaid met toplichten van wel 50 zeiljachten, een heel erg mooi gezicht. En ik heb de zon op zien komen, ook niet verkeerd!
We hebben het niet slecht gedaan, onze gemiddelde snelheid was ongeveer 7/8 knopen. We hebben zelfs op onze topsnelheid 9,3 knopen gehaald. Gelukkig geen last gehad van zeeziekte. En dat terwijl de boot echt wel een paar keer helemaal op z’n kant hing, leuke uitdaging om dan nog een glaasje water in te schenken Nu ik terugkijk op de nacht is het allemaal redelijk snel gegaan, maar ik zat wel de uren te tellen tot ik weer in mijn warme slaapzak mocht kruipen. Het was echt een enorm gave belevenis en ik kan niet wachten tot ik straks alle 700 zeiljachten tegelijk in de haven zie arriveren.
Het is nu al bijna 18.00 uur, dat betekent dat de finish dichterbij komt! We hebben volgens Olaf ongeveer 150 mijl gevaren, 280 km. En voor de 24-uurs race moeten we minstens 140 hebben gevaren, dus dat word een mooie score.
Straks gaan we met 22 man wat eten bij een restaurantje, ouders, vrienden, vriendinnen. Word een gezellig avondje dus! Alleen de kans is groot dat ik na mijn 1e wijntje meteen in slaap val.
Ik merk ook dat iedereen wat losser wordt, Wouter was in het begin heel erg stipt en vertelde haast alleen maar feitjes op een erg informatieve manier (beetje discovery channel achtig) En gisteren stond hij gewoon te ‘rappen’ in de keuken. Vind het zo mooi om te zien hoe mensen helemaal loskomen en zichzelf zijn =) Het is grappig hoe je je zo thuis kunt voelen bij mensen die je een week geleden niet eens kende, dat je steeds hechter word en elkaar helpt en ondersteunt. Hierbij zeg ik alvast dankjewel voor alles! Ik zal morgen waarschijnlijk nog een blog schrijven maar dit is al een beginnende afsluiting. Nou jongens,
Houdoe!
Het is al bijna 11 uur. De wacht die Pamela, Marjolein en ik gevaren hebben zit er eigenlijk al een uurtje op, maar zo overdag lijkt vermoeidheid toch later in te treden dan in de nacht.
Dat heeft ook te maken met de hoeveelheid wind die we in de avond kregen. Over het Markermeer trok een stevige bui over met behoorlijke windstoten. In die storm moest Olaf een rif zetten. Ik probeerde de boot op koers te houden maar in dat weer type, in het donker, kreeg ik het niet voor elkaar. Gelukkig dat er nog meer ervaring aan boord is: Marjolein kon me verder helpen om de boot onder controle te krijgen en daarna lukte het rif zetten dus een stuk beter.
De eerste wacht was voor Pamela, Marjolein en mijzelf, en begon om 22.00 tot 02.00 uur. Hoewel de wind nog steeds stevig was, viel de boot met een kleiner grootzeil en een kleinere fok goed onder controle te houden. Aan het einde van de wacht maakten we wat gekookt water voor de volgende wacht en hielpen we Myrthe en Harriet naar buiten om, onder Olaf zijn leiding, hun wacht te beginnen.
Van twee tot zes mochten wij slapen en dat beviel erg goed, ik ben in die vier uur maar twee keer wakker geworden, en das een hele prestatie als je weet hoeveel geluid een boot onder zeil maakt. Heerlijk die paar uur! Toen Olaf me wakker maakte om zes uur was het opstarten even moeizaam, maar eenmaal buiten kon ik meteen het stuur overnemen en het rak afmaken.
De wacht van 06.00uur tot 10.00uur verliep snel, en ondertussen is het licht, zijn we bezig met het ontbijt en in een uurtje verwacht ik dat we in Enkhuizen zijn voor een aantal rakken op het IJsselmeer. Het Markermeer heeft ons mooie mijlen opgeleverd.
Wouter, Co voor de LYD.
Net contact gehad met de Leef Je Droom 2. Ze hebben het goed. Ze zijn een uur geleden door de sluis gegaan naar het IJsselmeer. We zijn dus gescheiden door de dijk Enkhuizen – Lelystad. Op het noordelijke gedeelte is minder wind, de reven zijn eruit en de LJD 2 vaart 6,5 knoop. Ondertussen hebben ze al zo’n zestig mijl afgelegd. Ik ben trots op ze.
Het wachtsysteem op de LJD 2 is wat anders dan bij ons, omdat ze maar met drie man varen. Ze zijn vier uur op en twee uur af. Dan zijn ze steeds met zijn tweeën buiten. Op de Live Your Dream varen we met zes man en kunnen we de wachten indelen in vier uur op vier uur af en dan met zijn drieën buiten.
Nu, om 7.50 uur, liggen Olaf, Harriet en Myrthe te slapen. Wouter stuurt en Pam heeft net een heel traject gestuurd. Wij houden het nog wel even vol op het Markermeer. We kunnen nog een aantal trajecten afleggen voordat we besluiten om naar het noorden te gaan. Wij varen nu 7,6 knopen. Gaat goed dus.
Marjolein
Het heeft even geduurd, maar de verbinding op het Markermeer was een beetje slecht. We hebben dus wel blogs geschreven, maar niet kunnen plaatsen. Hier zijn ze in de goede volgorde. Je kunt ons ook volgen op http://twitter.com/#!/stleefjedroom. Daar komen meer berichten.
Hieronder het bericht van Myrthe van vannacht.
Mooie nacht
Het is nu 5.20 uur en samen met Olaf en Harriet loop ik nu wacht. We zijn net langs Volendam gekomen en gaan weer richting Lelystad. Het is nog even een verrassing welke richting we vanaf daar op gaan.
De start vanaf Lelystad ging super mooi, we gingen als eerste over de start!! Naarmate we verder vorderde op het rak wat we aan het varen waren, kamen we ook van andere havens boten tegen. Toen het eenmaal donker was zag je alle lichtjes op het water van alle andere boten die om ons heen vaarden. Rond 10 uur ben ik even gaan slapen, maar elke keer als er een schoot werd aangetrokken werd ik wakker. Ach, het is ook wel weer leuk om lekker heen en weer te worden gewiegd.
Het aantal andere boten dat we nog zien is een stuk minder, af en toe komen we nog een boot tegen. Waarschijnlijk gaan de meesten ook langzamerhand richting het IJsselmeer.
Nu nog even genieten van de sterren en lekker uitwaaien op de boot.
Voordat ik weer mijn slaapzak in duik.
Groetjes Myrthe
De Live Your Dream zit nu midden op het Markermeer. Het gaat lekker, de wind is matig (heerlijk) en het is niet koud. Iedereen vindt het spannend. Over een uur wordt het donker en gaan we de nacht in. De Leef Je Droom 2 is ook onderweg naar de EA1. Ook met hen gaat het goed. De start was minder bij de co-schippers. De boot liep niet en na enig trimmen ging het beter. Ze hebben de neerhouder aangetrokken en lopen nu weer boten in. Dus het gaat goed.
We hebben de appeltaart verorberd die Pam heeft gebakken. Hij was heerlijk. Met slagroom. Met een volle buik kunnen we zo lekker gaan slapen. De eerste ploeg (Myrthe, Harriet en Olaf) gaat om tien uur slapen. Wouter, Pam en ik hebben de wacht tot twee uur vannacht.
Blijf ons volgen via twitter http://twitter.com/#!/stleefjedroom en facebook https://www.facebook.com/pages/Stichting-Leef-je-Droom/130193303697535.
Marjolein